Over confederalisme en separatisme

Franstalige vrienden spraken me gisteren aan over de verkiezingsuitslag in Vlaanderen.  Eén van hen wees me op een paradox: sommige Vlamingen in hun kennissenkring stemmen op N-VA én zijn tegen de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Dezelfde paradox werd opgemerkt door de krant De Morgen, die op haar voorpagina uitpakte met negen supporters van de Rode Duivels die vorige zondag het bolletje achter N-VA ingekleurd hadden.

Deze paradox wijst op een mismatch tussen het publieke discours van de N-VA en het eigenlijke programma van de partij. Het kernpunt van het programma van de N-VA is de Vlaamse onafhankelijkheid. Vertrekkende van de ‘twee volkeren in één land’-thesis (zie een eerder bericht) bepleit meneer De Wever de verdamping van België. Als een meestertacticus maakt De Wever gebruik van het gegeven ‘tijd’: stap voor stap creëert hij momentum (zo was de verkiezingsuitslag in Antwerpen een ’keerpunt in de geschiedenis’); stap voor stap vergaart hij macht om zijn uiteindelijke project te verwezenlijken: één staat voor één volk – een Vlaamse staat voor het Vlaamse volk.

Kijkt men vervolgens naar het discours van De Wever in het publieke debat, dan verdwijnt het onafhankelijkheidssstreven naar de achtergrond. Meneer De Wever spreekt vandaag de dag over ‘confederalisme’ – een term die in in vaagheid zijn gelijke niet kent – en over een ‘grondstroom in Vlaanderen’ die centrum-rechts denkt. Het federale beleidsniveau belemmert het Vlaamse volk in het verkrijgen van een beleid dat aansluit bij haar waarden en voorkeuren. De federale regering is een belastingsregering; zij fnuikt ondernemerschap; zij staat voor een samenleving van steuntrekkers in plaats van welvaartscheppers.

De Wever’s strategie is dubbel: enerzijds verdringt hij het romantische en revolutionaire nationalisme eigen aan de Vlaamse beweging naar de achtergrond (zie het vervangen van onafhankelijkheid door confederalisme); anderzijds koppelt hij op subtiele wijze de communataire breuklijn met de breuklijn tussen rechts en links. Zoals eerder opgemerkt: er is een opmerkelijke correlatie in het Vlaamse politieke debat tussen de socio-economische (links-rechts) en de communautaire posities (Waals-Vlaams). 

Deze subtiele koppeling Waals/links versus Vlaams/rechts, tezamen met het verdoezelen van het in weze irrationale, romantische project van een Vlaamse staat voor een Vlaams volk, kan als een vorm van hypocrisie beschouwd worden. Enerzijds gaat De Wever prat op zijn rechtlijnigheid, zijn duidelijkheid. (Ongetwijfeld verleidt hij hiermee vele Vlamingen die, in wezen, niet echt geïnteresseerd zijn in Vlaamse onafhankelijke.) Anderzijds is De Wever, omwille van strategische overwegingen, bewust onduidelijk over zijn project.

Had het project van N-VA er één geweest van efficientie op het vlak van staatstructuren, dan had de ‘twee volkeren in één land’-thesis niet als startpunt van elk denken over elk beleidsdomein gediend. Dat België niet werkt, dient als startpunt voor elke analyse van meneer De Wever. Zoals nationalisten in het verleden niet aarzelden om de geschiedenis te herschrijven, aarzelt meneer De Wever niet om de werkelijkheid naar zijn hand te zetten. Dat België niet werkt, is geen feit dat losstaat van elk handelen. Integendeel, het is het gevolg van politiek handelen – of het gebrek daaraan. Dat meneer De Wever, als voorzitter van de grootste partij van het land, weigerde om een federale regering te vormen, is hier een goed voorbeeld: het succes van de N-VA is afhankelijk van het falen van België. Dat de N-VA zelf verantwoordelijk is voor dat falen wordt dan best stil gehouden. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s